Amalan Terbaik Pengurusan Minyak Sawit

Amalan Pengurusan Terbaik  pengeluaran minyak sawit (BMP) adalah suatu perkembangan sains yang perlu fokus kepada kecekapan pengeluaran dan pengurusan sumber asli.

WWF telah lama menyokong sistem jaminan pengeluaran yang mampan, seperti Rundingan Meja Bulat Minyak Sawit Lestari (RSPO), bagaimanapun, BMP minyak sawit dapat dicapai dengan atau tanpa sistem jaminan pengeluaran ini.

Amalan-amalan BMP yang berikut (dipetik daripada Clay 2004) dapat membantu pengeluar minyak sawit untuk memperbaiki pengurusan sumber semula jadi dan juga mengurangkan impak alam sekitar:

  • Merancang untuk mengoptimumkan kecekapan pengeluaran dan meminimumkan impak alam sekitar. Sistem pengeluaran minyak sawit yang terancang dapat meningkatkan kecekapan proses pengeluaran dan meminimumkan impak alam sekitar. Susun atur tanaman perlu melindungi kawasan pemuliharaan yang bernilai tinggi, mengelakkan kawasan stok karbon yang tinggi, mengehadkan pengeluaran berdasarkan jenis tanah yang bersesuaian, menggabungkan kontur untuk melambatkan pergerakan air dan menempatkan infrastruktur (laluan menuai, jalan, pembentung, teres) bagi menguruskan risiko hakisan.
  • Melambatkan pergerakan air di kawasan cerun. Daun yang sudah dipangkas boleh digunakan untuk mengukuhkan teres dan membina halangan hakisan pada kontur. Lubang-lubang boleh dibina di sepanjang jalan dan di ladang untuk memperlambat hakisan tanah.

  • Kurangkan pendedahan tanah. Aktiviti peladangan perlu sentiasa menjaga penutup tanah di antara barisan. Rumput lembut dan ranting ranting kayu boleh diletakkan di bawah pokok-pokok kelapa sawit yang tua di mana tanaman penutup bumi tradisional tidak boleh tumbuh. Kaedah penanaman yang bersih atau penyulingan bahan kimia lengkap di permukaan tanah adalah tidak digalakkan. Untuk mengurangkan pertumbuhan tumbuhan yang tidak diingini, mulsa organik yang diperbuat daripada tangkai buah-buahan yang bebas penyakit boleh digunakan di sekitar pokok-pokok yang matang, atau lembaran mulsa yang boleh terbiodegradasi boleh digunakan di sekitar pokok-pokok muda. Mulsa juga boleh digunakan untuk meminimumkan pendedahan tanah semasa aktiviti membersih dan menanam.
  • Mengurangkan pemadatan tanah. Saiz traktor dan treler, jika digunakan, mestilah sesuai untuk jenis tanah untuk meminimumkan pemadatan tanah. Untuk tanah yang mudah dipadatkan, draf haiwan, kereta sorong, atau sistem kabel boleh digunakan untuk menguruskan aktiviti pengeluaran dan menuai.

  • Meletakkan baja mengikut keperluan pengeluaran. Pengiraan jisim sederhana (iaitu nutrien yang digunakan berbanding nutrien yang dituai / hilang) atau program pengawasan nutrien boleh membantu pengeluar minyak sawit memadankan penggunaan baja kepada keperluan pengeluaran. Secara ideal, program pengawasan nutrien yang dirancang dengan baik akan dapat memastikan nutrien tambahan tidak melebihi nutrien yang dituai atau hilang melalui hakisan, terlarut atau teruap.
  • Mendapatkan baja semulajadi dan organik. Pengawetan nitrogen harus dimasukkan ke dalam tanaman penutup untuk menyediakan sumber semula jadi Nitrogen yang berkos rendah. Sisa pengeluaran organik dan / atau produk sampingan, seperti tandan buah kosong atau sisa buangan kilang kelapa sawit, juga boleh menyediakan nutrien yang berharga dan mengurangkan penggunaan baja. Untuk mengelakkan penggunaan Potassium secara berlebihan, sisa buangan kilang kelapa sawit dan tandan kosong tidak boleh digunakan di kawasan yang sama pada masa yang sama. Sisa kilang kelapa sawit mungkin kehilangan nitrogen yang berkualiti jika disimpan terlalu lama. Penggunaan sisa yang masih baharudapatmenyediakan sumber terbaik nitrogen. Batang-batang yang dicantas daripada pokok yang bebas penyakit, dipotong untuk penanaman semula, dapat menyediakan kelancaran pengeluaran nutrisi secaraperlahan. Menarah, mengurai atau mengisar batang mungkin pilihan yang baik jika organisma perosak adalah antara masalah yang melanda kawasan tersebut.

  • Mengintegrasikan langkah-langkah pengurusan bahan pencegah organisma perosak bukan kimia ke dalam program pengurusan haiwan perosak. Langkah-langkah berikut boleh mengurangkan organismaperosak secara drastik :
    • Pengesanan awal terhadap organisma perosak dan penyakit boleh meningkatkan keberkesanan pilihan kawalan bukan kimia ketikatahap serangan serangga dan penyakit masih rendah
    • Menggalakkan tumbuhan yang menyokong atau menarik musuh semulajadi perosak minyak sawit
    • Di mana Rhinoceros Beetle adalah suatu isu, hancur dan galakkan proses penguraian pesat pokok lama dan gunakan kawalan biologi, seperti baculovirus asli
    • Menanam tanaman penutup legum tebal untuk mengelakkanorganismaperosak daripada membiak di antara barisan
  • Menggalakkan penggunaan burung hantu dan ular untuk mengurangkan populasi tikus
  • Menggunakan tenaga yang boleh diperbaharui. Kilang kelapa sawit mampu mengeluarkan sejumlah besar biogas (metana). Menggunakan biogas sebagai sumber tenaga gas dapat menggantikan permintaan gas asli dan mengurangkan pelepasan gas rumah hijau. Sumber tenaga boleh diperbaharui yang lain seperti sumber solar dan biojisim juga boleh menggantikan permintaan penggunaan elektrik dan diesel
  • Mengurangkan penggunaan air. Penggunaan air yang cekap dapat diperbaiki dengan menggunakan titisan ataupun sistem pengairan tiub daripada menggunakan sistem pemercik.
  • Menadah air tawar. Tasik dan sistem tadahan air boleh dibina untuk menadah air tawar, daripadamenggunakan air sumber semula jadi. Kilang pemprosesan kelapa sawit juga perlu mengalihkan dan mengasingkan air tawar dari sistem tadahan sisa. Mengasingkan air tawar dari sisa dapat mengurangkan keperluan rawatan air (jika dilepaskan kembali ke alam sekitar) dan meningkatkan kualiti sisa sebagai baja.